Solda Sulden
Solda Sulden

Solda in Zuid-Tirol, ook wel Sulden genoemd, is wellicht een van de best bewaarde geheimen van de Italiaanse skigebieden. De verwarring met de beroemde, bijna-naamgenoot Sölden in het Oostenrijkse Tirol is snel gemaakt. Hier vind je echter geen grootscheepse skihutten, massa’s hotels of een enorm aanbod aan skipistes, maar wel wintersport op mensenmaat. Het berglandschap zelf is zo mogelijk nog imposanter dan de al rijkelijk bedeelde Oostenrijkse variant.

Hoewel Solda staatkundig gezien nog in Italië ligt, vertoont het meer overeenkomsten met een doorsnee Oostenrijks skioord dan met pakweg Bormio of Madonna di Campiglio. De taal speelt daarin een belangrijke rol: de plaatselijke bevolking staat je vlotter te woord in het Duits dan in het Italiaans en als Belg voel je je in dit tweetalig gebied meteen thuis. Ook de keuken is eerder Tirools getint, met allerlei soorten knödeln als voornaamste exponent. Het skigebied van Solda – Sulden telt bijna 80 kilometer skipistes en bestaat uit drie verschillende kernen. Rij je naar het einde van het dal, dan vind je aan de linkerkant een zetellift en een sleeplift die je naar de Kanzel voeren. Daar heb je de keuze uit drie blauwe pistes, die je weer richting het dal voeren. Aan de rechterkant bots je tegen de twee zetelliften van de Langenstein, waar je de keuze hebt uit een rode dalafdaling of een zwarte tourvariant. Boven gaat het er gezapig aan toe, met nog eens twee blauwe pistes. Grote troef: langs beide kanten lopen de dalafdalingen grotendeels door het bos, zodat je er ook bij slecht weer en minder goed zicht heerlijk kunt skiën.

Het zwaartepunt van het skigebied van Solda situeert zich duidelijk aan het einde van het dal. Daar voert de grote gondellift je via een tussenstop naar het Bergstation. Om nog hoger te geraken heb je de keuze uit een zetellift, vanwaar je de Madritschhütte kunt bereiken, of de benenwagen. 

Rond de Madritschhütte voeren rode pistes de boventoon, maar voor wie zich nog niet zo zeker op de latten voelt, zijn er nog steeds meer dan voldoende blauwe alternatieven. Een absolute aanrader is de 12 kilometer lange dalafdaling, die je van de Schöntaufspitze tot helemaal naar beneden voert. Zelfs deze afdaling is tot laat op het seizoen voldoende sneeuwzeker.

DELEN
Vorig artikelBardonecchia
Volgend artikelArmand Marchant schrijft geschiedenis
Freerider // poederjager //